We staan hier in het prachtige Tuindorp Oostzaan en Tuindorp Oostzaan is één van de eerste tuindorpen van Amsterdam en die bestaat ondertussen al honderd jaar.
En we staan hier vlakbij het pierenbadje en dat is een soort van de badkuip van Amsterdam.
En dat zegt eigenlijk heel veel over de constructie van Tuindorp.
Waar we tegenaan lopen is, de openbare ruimte en de leefomgeving gaat achteruit.
Dat zien we terug in woningen die verzakken.
Denk aan schimmel.
Maar denk ook aan barsten in woningen.
En dat zijn eigenlijk de problematieken waar we gezamenlijk met corporaties en gemeente en Rijk naar willen kijken.
En daar hebben we dus ook nu de Europese subsidie voor om dat te onderzoeken met elkaar, maar ook daadwerkelijk het uitvoeren.
Het grondwater is hier echt onacceptabel hoog.
Dat zit hier in de winter op veel plekken dertig centimeter onder het maaiveld.
De bomen en al het groen hebben hier last, die kunnen heel moeilijk wortelen hier.
Het betekent ook dat water woningen binnen kan dringen van onderaf of als het hard regent vanaf de straat. De stoeptegels liggen scheef.
Het gaat ten koste van je toegankelijkheid.
Het is een wijk met veel kwetsbare ouderen die kunnen niet goed die buitenruimte gebruiken.
We weten dat de gewone oplossingen in deze wijk eigenlijk niet werken.
En om überhaupt te komen tot oplossingen die hier wel gaan werken moeten we allereerst gaan leren denken vanuit de relatie tussen de ondergrond en de bovengrond.
In het samenspel tussen grondwater en het oppervlaktewater.
Het tweede belangrijke aspect is dat we moeten leren nadenken in de koppeling tussen de fysieke opgaven in deze wijk en de sociale opgaven die deze wijk heeft.
Het gaat erom dat wij niet een oplossing maken voor de wijk, maar met de wijk. We willen met de buurt uitvinden hoe we de wijk op een manier kunnen gebruiken die past bij de bewoners, maar ook past bij die hele lastige ondergrond die deze wijk nou eenmaal heeft.
Wat ik heel bijzonder vind aan dit project is dat het echt een ingewikkelde puzzel is met allemaal technische uitdagingen, maar ook met een fantastische kans om de sociale en de ecologische en de technische kant van zo’n probleem als eigenlijk de vernieuwing van zo’n plein aan elkaar te koppelen.
En dat vind ik ook echt een hele goede context voor Zoöp om aan bij te dragen.
Zoöp is een organisatievorm die elke organisatie kan aannemen en die de belangen van het leven in zijn algemeenheid deel maakt van de praktijk van je organisatie.
Je gaat werken met de belangen van al het leven.
Dit geldt voor mensen en voor niet-mensen.
Het idee dat we moeten werken in een scheiding dat is het idee wat geleid heeft tot de problemen waar we nu in zitten.
Dat we allemaal hetzelfde probleem hebben met het verminderde levensdragend vermogen van de planeet.
Dat is het begin van een Zoöp.
Ik denk dat het vooral belangrijk is dat we in Tuindorp Oostzaan naar elkaar omkijken.
Maar dat betekent niet alleen dat mensen naar elkaar omkijken, maar dus ook inderdaad naar onze huisdieren, maar ook dieren die in de natuur leven.
En hoe kunnen we waarborgen dat ze hun plekje ook kunnen behouden?
En misschien kunnen we ook kijken of er andere diersoorten zijn die hier juist hun plekje ook verdienen.
Bewoners die je normaliter niet aan tafel hebt die krijg je nu dus wel aan tafel en daardoor konden ze ook heel goed begrijpen waarom we iets wel doen en iets ook niet doen.
En ook om weerstand in die zin ook tegen te gaan helpt het enorm als je dus die bewoners hebt die ook het verhaal mee gaan vertellen.
En dat maakt het ook juist zo uniek dat je samen van onderop met elkaar iets moois kan neerzetten voor de toekomst.
En niet alleen voor morgen, maar juist over die vijftig, over honderd jaar, voor de toekomstige generaties.
En die combinatie van vertrouwen, van samenwerking en uniekheid qua onderwerpen, ja dat komt hier allemaal samen.
En dat is de reden waarom je op ons zou moeten stemmen.